- Dag Duifje.- Dag Bennemans, het begint me te vervelen in het ziekenhuis.
- Kom er dan maar weer gauw uit, Duifje.
- Ik moest vanochtend weer aan de penicilline, omdat ik koorts had. En ik loop nog vrij slecht.
- Weet je wie er dood gegaan is?
- Nee!
- Rudy Kousbroek. Ja, en Sugar Lee Hooper, die is ook dood nu.
- Dat interesseert me niet! Maar Kousbroek dood. Dat is een gemis.
- Hij was tachtig, en hij was al een paar jaar ziek.
- Kanker?
- Dat weet ik niet. Een gemis is het, ja.
- Bel zijn uitgeverij, Bennemans!
- Waarvoor, Duifje?
- Dat ze een team bijeenbrengen om een Verzameld Werk in elkaar te zetten.
- Je bedoelt, net zo’n Verzameld Werk als van Karel van het Reve?
- Dat bedoel ik.
- Dat is een goed idee, lief, want hij zal nog wel een menigte brieven, voordrachten en stukken hebben geschreven die ons nooit hebben bereikt. O! Je komt zeker uit op wel zevenduizend pagina’s!
- Dus bel die uitgeverij, lief.
- Dat zal ik doen, morgenochtend. Wat ik vandaag gedaan heb, zal je trouwens ook verbazen, Duifje. Ik heb vandaag zes Ryan kasten, samen met mijn zwager Henk, gemonteerd en getimmerd. Compleet klaar, en daar heb ik alle boeken in getransporteerd van mijn keukenkast, die dus een echte keukenkast mag worden!
- Een kleine kampioen!
