- Dag Duifje.- Dag Bennemans. Ik ben nu precies twee weken dood. Wees eerlijk, hoe gaat het met je?
- Het verschilt per dag, maar het rommelt wel, Duifje.
- Hoe bedoel je?
- Ik ben nooit getrouwd geweest in mijn leven, heb ook nooit samengewoond, heb nooit van een vrouw gehouden, behalve de laatste bijna vier jaar van jou. We zijn alles bij elkaar ongeveer een jaar samen geweest: je kwam dan weer een week, dan weer twee weken, eind vorig jaar was je er vier weken achter elkaar. En op het laatst, van 18 april totaan je sterfdatum 12 juni, ben je acht weken bij me geweest.
- We hebben nog een heerlijke tijd gehad.
- Vind ik ook. Het zal je wel zijn opgevallen dat ik je altijd ‘lieverd’ noemde, ik zei nooit ‘Alice’ tegen je. Ik weet eigenlijk niet meer of jij mij ooit ‘Ben’ hebt genoemd. Ook altijd ‘lieverd’.
- En we kusten elkaar elke dag als we bij elkaar waren.
- En je hebt mij veel geleerd over het internet.
- En jij hebt mij veel geleerd over oude muziek, en daar ben ik ook van gaan houden. Ik wist niets van Engelse renaissancemuziek voordat ik jou leerde kennen.
- Ja, onze liefde voor de muziek was al duidelijk helemaal aan het begin, bijna vier jaar geleden. Toen zei je dat je je geen Bachmuziek kon voorstellen wanneer die niet gespeeld was door Glenn Gould. Ik voelde dat precies zo.
- Het was heerlijk, samen te luisteren naar de Bachjes van Glenn Gould op YouTube en Google Videos.
- Het was ook heerlijk om ’s zomers de braderie op te wandelen, samen, op weg naar het boekenstalletje van de Oud-Katholieke dames.
- Wat voor muziek heb je vandaag voor me uitgezocht?
- Een stukje van Benedictus Appenzeller.
